Mekandaki ikilikler

Zaman Süreci: Var Olma Gerçekliği

Varlığımız bir denge üzerine kurulu, hepimizin içinde varlığa dair pek çok his, güdü, duygu, sezi, ışık var. Bu saydığım çeşitlilik inanca göre, düşünceye göre, kendini tanımlama veya evreni, yaşamı tanımlama bilincine göre değişebilen isimler. Bir varlık aslında var olabilmesinin nedeni olarak karşıtlıklar barındırmalı ki kendini belirli bir oluşumda tanımlayabilsin. Güzelliğin manası, çirkinliğin varlığıyla kavranabilir. Tüm karşıt tanımlar bu şekilde bir denge sürecinde yaratımı oluşturuyorlar. Bu yüzden de hayatımızda gerçek bir varlık bilinci için her duyguyu benimsiyor olmak kendi varlığımızı oluşturma sürecinde bir gerçeklik diye düşünüyorum.

İnsanlar olarak iyi olma, güzel olma, başarılı olma, zengin olma gibi pek çok nitelik azmi içindeyiz. Bu tanımladığımız haliyle pozitif bir var olma ya da pozitif bir şekillenme durumu, ancak karşıtlarıyla var olabildiğinin farkına varıldığında gerçekten asıl eşsiz bir olma halini deneyimleyebildiğimizi düşünüyorum. Bu yüzden ikilikler özünde olumsuz sayılsa da aslında içinde bir bütünlük taşıyor. Gerçek bir varlık halinin bütünlüğünü..

pınterest

pınterest

Karar Verelim: Bir Arada Uyum

İkilik algısı uyandırabilecek bir birlikte kullanım, alanlardaki pek çok kısımda varlık gösterebilir. Mekanlardaki tasarımlarımızda pek çok farklı materyali, rengi, kumaşı, mobilyaları; amaçları veya tasarımları farklı olsa bile bir arada kullanarak farklılığın uyumunu yakalayabiliyoruz. Bu ikiliğin sadece fiziksel algı olarak da değerlendirilmemesi gerektiğini düşünüyorum, bu his olarak da içimizde bir denge oluşumuna yardımcı olabilen bir kavram. Bir tabloyu düşünelim, içeriğinin soyut ve şahsi olarak içimizde rahatsız seziler yaratan çizgilerden, renklerden oluştuğunu varsayalım, bu tablonun alt kısmına bu seziyi dengeleyecek bir modern sade bir tasarımda koltuk yerleştirilirse bu ikisi birlikte içimizdeki nötr alanı oluşturabilirler ve böylece farklı hislere sahip iki mobilya içimizdeki o ikilik hissi ile birlikte uyumlanabilir oluyorlar mekanımızda. Tamamen birbirinden farklı amaç ve kullanımda olabilirler fakat bir arada hem uyarı niteliğini hem de o uyarıyı fark edeceğimiz sakinlik halinin varlığını maddeleştirmiş oluyorlar.

pınterest

Bu ikilik algısı kişinin öz varlığından doğan bir idrak etme ve tanımlayabilme durumu. Mimari alanda bu tarz tasarımlar, tasarım bütünlüğü algısının farklı bir perspektifte değerlendirilme durumudur. Mimari bütünlüğe yansıyan tüm birikimler; sanat, felsefe, eğitim gibi  alanlardan kazandığımız, bu alandaki karşıt temaları besleyecek ve kavrayabilecek bir tasarım kimliğine sahip olmamızı yaratır. Bu yeni yaklaşımı hayatımın bu bölümünde fark ettiğim değerli tecrübelerden yola çıkarak tanımlayabiliyorum. İkiliklerin uyumunun hepimizin varlığındaki evrensel bir deneyim olarak kabul edilebilir diye düşünüyorum.

Mekanlardaki bu farklı algılama yaratımları, kişisel olarak yansıtılabilecek bir tasarım şekli. İkilik aslında mekanda bir tasarım karmaşası veya karar verilememiş bir tasarım dili olarak da karşımıza çıkabilecek bir kavram. Bu tanımı ile de ‘’Amaçlanan aslında nedir?’’ bu soruya dönülmesi gerekir. Üst standartlarda değerlendirirsek tasarımcının amacı bu oturmamışlık hissini yaratmak da olabilir.

pınterest

Sonuç Değerlendirmesi: Kabul Edilen Gerçek

Yılın son ayında yeni yıl için yeni başlangıç için pozitif ve tamamlanmış bir ruh hali için telaş içindeyiz belkide. Bu durumla ilgili zamanla tanımlanmış veya ezber edilmiş yaklaşımlardan uzak, aslında her anın yeni bir başlangıç olduğunu hatırlatmak istiyorum. Her anda kendimizi yeniden şekillendiriyoruz, ikilikler farkındalığıyla bu şekillenme sürecinin çok daha derin ve gerçek olabileceğini düşünüyorum. Her iki yönün de kabulü var olan öz gerçeğin, birliğin farkındalığı açısından güzel bir adım. Bu ikiliğin mekandaki yansımalarını anlayabilmek adına, veya bu tasarımı oluşturabilmek için öncelikle kendi hayatımızdaki bu ikilik bilincini anlamamız gerekiyor. Bu yüzden aralık ayı yazımı maddeden daha çok mana olarak ikilik kavramı üzerinde durarak yazıyorum. Evrende gerçekleşen her halin bir amacının, bir yerinin, bir varlığının kabulünden yola çıkarak uyumsuz sayılabilecek ikili her şeyin de zannımızda bir yere oturabileceğini kavrayabilecek bir bilinç yaratabilmek; kendimize kattığımız yeni bir anlam olacaktır. Yeni yılda bol anlamlar ve kazanımlar diliyorum. Rumi’nin dediği gibi belkide çömleği tutan dışındaki biçim değil, içindeki boşluktur, olabilir mi dersiniz..

Restoratör İç Mimar, Sanat Yazarı: Betül Akyazı